Nazywam się Honorata Kącka. Jestem psychoterapeutką – pracuję z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, najczęściej z osobami z ADHD i w spektrum autyzmu. Przyjmuję w Wejherowie.

Dlaczego dzieci i młodzież?

Bo w świecie młodych ludzi jest mniej udawania.
Rozumiem ten świat – język, skojarzenia, poczucie humoru. I dużo się z niego uczę. Potrafię być z kimś razem w zachwycie nad malutkim elementem życia – takim, przy którym dorosły pomyślałby, że „nie wypada”. Głód wiedzy, potrzeba rozumienia, potrzeba wyrażenia własnego zdania – to jest nasz wspólny mianownik.
Młodość jest pełna znaków zapytania. Dorosłość wcale nie zamienia ich w zdania twierdzące – wymaga za to więcej maskowania i udawania stabilności. Mnie to męczy. Młodych ludzi często też. Może dlatego się dogadujemy.
W pracy pomagam sobie humorem, absurdem, metaforą. A jeśli czasem pojadę po bandzie i przestrzelę – najczęściej nic się nie dzieje. O tym też można porozmawiać.

Jak pracuję

Nie wciskam kitu. Nie boję się powiedzieć, że czegoś nie wiem albo że się pomyliłam. Tłumaczę „od kuchni”, czego szukam i po co zadaję jakieś pytanie – bo uważam, że osoba, z którą pracuję, ma prawo wiedzieć, co się dzieje.
Mam swoje hipotezy, ale prawda o Tobie należy do Ciebie. Nie przychodzę z gotową odpowiedzią „taki jesteś, tak masz”. Nie mam do tego kompetencji – nie siedzę w Twojej głowie i nie mieszkam w Twoim sercu. Gabinet psychoterapeuty to nie warsztat samochodowy, a Ty nie jesteś zepsutym autem do naprawy.
Ważne są dla mnie dwie rzeczy: autonomia i potrzeby. Pragnienia mogą poczekać – potrzeby nie. Niezaspokojona potrzeba zawsze będzie generować jakiś ból, jakieś trudne zachowanie, jakiś dyskomfort. Dlatego dużą część mojej pracy stanowi rozpoznanie, jak dana osoba funkcjonuje i czego naprawdę potrzebuje.
Rozmawiać możemy o wszystkim, z czym przychodzisz: o rodzicach, miłości, nauce, używkach, seksualności, zwierzętach, muzyce, grach.

Czym chata bogata.

Jak to wygląda w gabinecie

W moim gabinecie nie trzeba siedzieć. Można chodzić, leżeć, stać. Siedzieć można w fotelu albo na podłodze – w butach, bez butów, w klapkach. Można się bawić, brudzić, hałasować.
Zwierzęta są mile widziane. Zawsze dostaną miskę świeżej wody i smaczka.
A jeśli grasz – pogadamy. Mam sporą ilość pucharków w Brawl Stars i chętnie sprawdzam polecane tytuły. Znam też stare anime (Akira to klasyk).

Wykształcenie i doświadczenie

Jestem psychologiem, psychoterapeutką dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych.

Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie SWPS oraz filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim, podstawowe 2,5-letnie szkolenie z psychoterapii dzieci i młodzieży PTPP w Warszawie oraz część praktyczną szkolenia psychotraumatologicznego. Dodatkowo ukończyłam szkolenie z Analizy Więzi Prenatalnej prowadzone przez dr Helgę Blazy, Studium Terapii Depresji, a obecnie jestem słuchaczką Studium Psychoterapii Analitycznej w Warszawie. Swoją pracę poddaję regularnej superwizji.

Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. w placówce opiekuńczo-wychowawczej, Centrum Interwencji Kryzysowej oraz w poradni pedagogiczno-psychologicznej, a także w prywatnej praktyce psychoterapeutycznej.

Pracę poddaję regularnej superwizji, która jest dla mnie istotnym elementem poszerzającym spojrzenie na trudności pacjenta.

Informacja dla rodziców

Jeśli zastanawiasz się, czy zgłosić się z dzieckiem – pierwsza wizyta odbywa się z samym rodzicem, bez dziecka.

Spokojnie porozmawiamy o tym, co się dzieje, i wspólnie ustalimy, jaka pomoc będzie najlepsza.

Umów wizytę: 505 733 134